چه حس عجیبی دارم

دل تنگ.....

بی قرار.........

بی حوصله..........

بغض داره خفم میکنه.....

حتی وقتی تو نیستی هم لحظه ها با یادت  میگذره.....

روزی هزار تیکه میشم ..........

تو باز هم نیستی...........

دلم برات خیلی تنگ شده.......

کاش میشد دوباره تو را از تو بخواهم

در لحظه لحظه های زندگیم برای دوباره

بودنت دعا کردم. گمان میکردم بازگشت تو

حظور دوبار ه ی شادی من باشد  اما

گمانی ساده بیش نبود.

تمام آنچه در من و برای تو جاری بود ویران

گشت.....

اینجاست پایان با تو بودن

آخرین سطر نوشتن

فریاد 

رهایی

جدایی

نفرت

و باز هم

فراموشی

حال زمان آن رسیده که نام و یاد تو را از تمام لحظاتم پاک کنم

خسته ام از این همه تکرار بی پایان

انقدر حالم خوبه و انقدر خوشحالم که برای

 بیان احساسم واژه کم میارم.

چقدر خوبه که بعد از مدتها میشه دوباره

 حظورشو حس کرد .میشه دستاشو

 گرفت و با حرارت وجودش معنای زندگی

رو پیدا کرد.

شاید بشه با این شعر فروغ فهمید که چه

حالی دارم .

آغاز دوست داشتن است گرچه پایان راه

ناپیداست من به پایان نیندیشم که همین

 دوست داشتن زیباست..... 

حتی هوا هم منو یاد خاطرات با تو میندازه .چه شب هایی که بی تو با یاد تو گذشت.

این روزها بیشتر از هر وقت دیگهای دلم هوا تو میکنه.

دلم واسه ی تک تک لحظه های با تو بودن تنگ شده.

کاش می شد حضورتو دوباره حس کرد.....